Ukraińska branża drzewna wchodzi w 2026 rok z jasnymi oczekiwaniami: stabilny dostęp do zasobów, przewidywalna polityka państwowa oraz zakończenie reform, które od lat pozostają niedokończone. Bez tych warunków nawet pozytywne sygnały — w szczególności wzrost wolumenów pozyskania drewna — nie będą mogły zostać przekształcone w realne inwestycje, rozszerzenie produkcji i nowe miejsca pracy.
Wzrost pozyskania drewna jest pozytywnym sygnałem, jednak tylko pod warunkiem przestrzegania norm ekologicznych i prawnych. Chodzi nie o pozyskanie ponadlimitowe, lecz o pełne i terminowe wykorzystanie zasobu już przewidzianego planowaniem leśnym oraz obowiązującym prawem. Drewno powinno trafiać na rynek, być przetwarzane i tworzyć wartość dodaną — generować wpływy podatkowe, wpływy dewizowe oraz miejsca pracy. Drewno zalegające na składach nie spełnia żadnej z tych funkcji.
Aktualne i zatwierdzone materiały planowania leśnego stanowią fundament planowania pozyskania, zakupów, kontraktów, inwestycji i zatrudnienia. Tam, gdzie materiały te są przestarzałe lub niezatwierdzone, decyzje podejmowane są w warunkach niepewności — a niepewność niszczy planowanie długoterminowe. Przedsiębiorstwo Państwowe „Lasy Ukrainy” oraz właściwe organy powinny przyspieszyć aktualizację i zatwierdzanie materiałów planowania leśnego we wszystkich regionach, w których bezpośrednio wpływa to na dostępność zasobu.
Region karpacki ma strategiczne znaczenie dla zapewnienia zasobów przemysłowi drzewnemu. Zmiany w gospodarce leśnej w obwodach zakarpackim, iwanofrankiwskim, lwowskim i czerniowieckim bezpośrednio wpływają na przedsiębiorstwa, zatrudnienie oraz całe społeczności żyjące z branży leśnej.
Wiosną 2027 roku w Karpatach wejdzie w życie zakaz zrębów zupełnych głównego użytkowania. Do tego momentu pozostało mniej niż dwa lata i przygotowania należy rozpocząć już teraz. Przejście na gospodarkę leśną zbliżoną do naturalnej jest ekologicznie uzasadnione, jednak nie powinno spowodować gwałtownego zmniejszenia podaży drewna. Państwo, użytkownicy lasu oraz przemysł drzewny muszą z wyprzedzeniem uzgodnić model łączący ekologiczność, stabilność bazy surowcowej oraz ciągłość pracy przedsiębiorstw.
Jeśli takich przygotowań nie zostanie przeprowadzonych, skutki okażą się dotkliwe: niedobór surowca, napięcia rynkowe, utrata mocy produkcyjnych oraz redukcja miejsc pracy w regionach, w których alternatywne zatrudnienie praktycznie nie istnieje.
Wzrost zapasów drewna to zjawisko wymagające profesjonalnej oceny z uwzględnieniem cykliczności rynku towarowego. Kumulacja zapasów według poszczególnych sortymentów, gatunków czy składów nie może automatycznie stanowić argumentu przeciwko zwiększeniu pozyskania. Problem często polega nie na nadmiarze podaży, lecz na niewystarczającej elastyczności mechanizmów sprzedaży.
Aby naprawić tę sytuację, należy aktywniej korzystać z instrumentów giełdowych, w szczególności aukcji holenderskich. Taki format pozwala szybko sprzedawać drewno, zmniejszać zapasy magazynowe oraz określać rzeczywistą cenę rynkową bez długotrwałych procedur administracyjnych. Drewno na składzie nie tworzy wartości dodanej, nie wspiera zatrudnienia ani nie generuje wpływów podatkowych — po prostu oczekuje na decyzję, którą można podjąć znacznie szybciej.
Przedsiębiorstwa potrzebują jasnego zrozumienia kilku kluczowych kwestii jednocześnie: jaki będzie dostępny surowiec w 2026 roku, co zmieni się w 2027, jaka jest sytuacja z planowaniem leśnym w konkretnych regionach oraz kiedy zaczną działać nowe mechanizmy giełdowe. Zwiększenie pozyskania musi opierać się na aktualnym planowaniu leśnym, legalności, zrównoważeniu, przejrzystej sprzedaży oraz rzeczywistym popycie — dopiero wtedy decyzja ta jest uzasadniona i trwała.
Przewidywalność na kilka lat do przodu w połączeniu z szybką reakcją na koniunkturę rynków światowych pozwoli przedsiębiorstwom zwiększać i pogłębiać przetwarzanie. Rozwój ukraińskiego przemysłu drzewnego to nie tylko bieżące wpływy podatkowe. To strategiczna i gospodarcza niezależność kraju, budowana z konkretnego surowca, konkretnych decyzji i konkretnej sekwencji działań.
