22 maja 2026
,Niemcy
Od roku 2018 masowe występowanie kornika, zwłaszcza kornika drukarza – znanego również jako wielki ośmiozębny kornik świerkowy – stanowi narastający problem dla lasów w Niemczech i Europie Środkowej. Zmiany klimatyczne, w połączeniu z ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi, dodatkowo pogorszyły sytuację, prowadząc do znacznych strat w powierzchniach świerkowych.
Rozprzestrzenianie się kornika było ułatwione głównie przez kombinację czynników naturalnych i klimatycznych. Burze, takie jak „Friederike”, powaliły lub uszkodziły wiele świerków, co stworzyło kornikowi idealne warunki do rozmnażania. W kolejnych latach wystąpiły liczne okresy suszy, które znacznie osłabiły odporność drzew. W wyniku powstałej podatności korniki mogły się bez przeszkód rozmnażać i rozprzestrzeniać.
Konsekwencje tego zjawiska są poważne: według obecnych szacunków już około 700 000 hektarów lasów świerkowych padło ofiarą kornika. Oznacza to, że znaczna część niemieckiego leśnictwa została dotknięta, co w dłuższej perspektywie ma negatywne skutki dla gospodarki drzewnej i bioróżnorodności.
W przypadku obchodzenia się z zaatakowanym drewnem istnieją wskazówki, które mogą pomóc we wczesnym wykryciu infestacji. Szczególnie charakterystyczną cechą jest zapach drewna. Christian Nieder zauważa, że zaatakowane drewno świerkowe wydziela specyficzny zapach przypominający szafran. Ten węchowy wskaźnik może w przyszłości stać się ważnym narzędziem dla leśników i właścicieli lasów, umożliwiając szybsze identyfikowanie dotkniętych drzew i podejmowanie działań, zanim infestacja się rozprzestrzeni.
Ukierunkowana obserwacja i wczesne rozpoznawanie zaatakowanych drzew są kluczowe dla ochrony pozostałych lasów. Oprócz tradycyjnych metod, takich jak kontrola wizualna, szkolenie w rozpoznawaniu charakterystycznego zapachu może również przyczynić się do ograniczenia infestacji. Takie proste, ale skuteczne techniki mogą okazać się ważnym uzupełnieniem w walce z plagą kornika, pomagając ograniczyć ogromne szkody gospodarcze i ekologiczne.
