2 czerwca 2026
,Włochy
Rada Ministrów przedłużyła do 2026 roku ograniczenia w eksporcie drewna, utrzymując system licencjonowania z zerowymi kwotami. W praktyce oznacza to zakaz wywozu nieprzetworzonego i opałowego drewna za granicę. Decyzję uzasadnia się koniecznością pozostawienia surowca w kraju i skierowania go na wewnętrzną obróbkę.
W rządzie podkreślają: drewno jest traktowane jako strategiczny zasób, szczególnie w warunkach wojny i zmniejszenia ilości pozyskiwanego drewna. Ograniczenia mają wspierać przedsiębiorstwa drzewne, które z powodu niedoboru surowca zmuszone są do nierównomiernej pracy lub przestojów.
Podczas pełnoskalowej wojny pozyskiwanie drewna znacznie się zmniejszyło z powodu działań wojennych i ograniczonego dostępu do zasobów leśnych w wielu regionach. Wzmogło to konkurencję o surowiec między krajowymi odbiorcami a eksportem. Przedłużenie ograniczeń rząd postrzega jako sposób na stabilizację dostaw drewna na rynek wewnętrzny.
Osobny akcent położono na wymiar społeczny. Dla wielu społeczności, zwłaszcza wiejskich, drewno opałowe pozostaje podstawowym zasobem do ogrzewania. Ograniczenie eksportu drewna opałowego jest traktowane jako element bezpieczeństwa energetycznego na poziomie lokalnym.
Logika rządu polega na tym, że eksport nieprzetworzonego drewna nie tworzy wartości dodanej dla gospodarki. Z kolei rozwój przetwórstwa drewna i przemysłu meblarskiego pozwala na utrzymanie miejsc pracy, podatków i produkcji wewnątrz kraju, a gotowe produkty mogą być eksportowane na rynki zagraniczne.
Ograniczenia w eksporcie drewna wpisują się w szerszy kontekst moratorium na wywóz drewna okrągłego, które obowiązuje od 2015 roku. W tym czasie inwestycje w sektor drzewny znacząco wzrosły, a eksport produktów o wysokiej wartości dodanej zwiększył się ponad dwukrotnie. Głównymi rynkami zbytu pozostają kraje Unii Europejskiej.
Przedłużenie ograniczeń w eksporcie drewna do 2026 roku rząd pozycjonuje jako narzędzie wsparcia wewnętrznego przetwórstwa, bezpieczeństwa energetycznego społeczności oraz stabilności gospodarczej branży. Praktyczny mechanizm — licencjonowanie z zerowymi kwotami — ma zapewnić, że drewno będzie przede wszystkim wykorzystywane wewnątrz kraju, a nie wywożone jako surowiec.
