Odroczenie planowanych podwyżek ceł na kluczowe artykuły do domu przyniosło branży meblarskiej krótkoterminową ulgę i poprawiło nastroje inwestorów. W handlu przedsesyjnym wyraźnie zyskiwały spółki z segmentu wyposażenia wnętrz, choć sektor nadal pozostaje pod presją słabego popytu konsumenckiego i rosnących kosztów.
Najmocniej na decyzję zareagowały akcje Wayfair, Williams-Sonoma oraz RH, co rynek odebrał jako ograniczenie krótkoterminowego ryzyka dla marż i cen w najbardziej wrażliwych kategoriach produktów.
Donald Trump podpisał proklamację przesuwającą o rok – do 2027 r. – planowane podwyżki ceł na wybrane artykuły do domu, m.in. meble tapicerowane, szafki kuchenne i toaletki. Oznacza to utrzymanie obecnych stawek na poziomie 25%, zamiast wzrostów, których rynek obawiał się już w 2026 r. Wcześniejsze zapowiedzi podwyżek nawet do 50% i 30% budziły obawy o ceny, marże i popyt.
Po ogłoszeniu decyzji akcje Wayfair rosły w premarkecie o ok. 4%, Williams-Sonoma o ponad 2%, a RH o ok. 5,5%. Najbardziej wrażliwy pozostaje Wayfair, silnie uzależniony od importu, zwłaszcza z Chin i Wietnamu. Jednocześnie najwięksi gracze branży starają się ograniczać ryzyko taryfowe poprzez dywersyfikację łańcuchów dostaw, co może wzmacniać ich przewagę skali.
Biały Dom wiąże decyzję z negocjacjami handlowymi oraz kwestiami bezpieczeństwa narodowego w sektorze produktów drewnianych, podkreślając zasadę „wzajemności handlowej”.
Analitycy Mizuho oceniają, że odroczenie ceł daje sprzedawcom „oddech” i może sprzyjać największym graczom, którzy lepiej radzą sobie z przenoszeniem kosztów i logistyką. Z kolei Jefferies obniżył rekomendację dla Wayfair do „Hold”, wskazując na wysoką wycenę i ryzyko słabszego popytu. Bank zakłada niższą EBITDA w 2026 r. niż rynkowy konsensus i sygnalizuje oznaki spowolnienia konsumpcji w USA.
Na tle konkurencji Williams-Sonoma postrzegana jest jako bardziej stabilna. Spółka zanotowała solidny trzeci kwartał, zwiększając przychody do 1,88 mld dolarów, i utrzymuje mocny bilans, dodatnie przepływy pieniężne oraz regularne wypłaty dywidend.
Odroczenie ceł ogranicza presję na ceny i marże w krótkim terminie, ale nie rozwiązuje strukturalnych problemów branży. W kolejnych latach kluczowe pozostaną popyt konsumencki, koszty oraz przebieg negocjacji handlowych. Nawet jeśli taryfy sprzyjają największym firmom, wysokie wyceny mogą ograniczać potencjał wzrostu bez wyraźnej poprawy wyników operacyjnych.