wczoraj o 12:29
,Niemcy
Od 2015 roku świat traci średnio 10,9 miliona hektarów (ha) lasów rocznie, jak pokazuje raport „Global Forest Resources Assessment 2025” Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Wylesianie było najbardziej dotkliwe w Ameryce Południowej i Afryce, głównie z powodu produkcji rolnej, jednak Rumunia znajduje się w grupie państw, w których powierzchnia pokryta lasami wzrosła.
W Brazylii hodowla bydła i rozszerzanie pastwisk odegrały kluczową rolę w wylesianiu Amazonii. Z utratą ponad 2,9 miliona hektarów lasów, Brazylia zanotowała zdecydowanie największy udział w wylesianiu od 2015 roku. Chociaż tempo wylesiania zwolniło, skala strat jest większa niż w przypadku dziewięciu kolejnych krajów razem wziętych.
Obiecujący sygnał płynie jednak ze strony brazylijskich władz: prezydent Lula da Silva zamierza zredukować wylesianie do zera do 2030 roku. Brazylia posiada powierzchnię 486 milionów hektarów lasów, co czyni ją drugim największym obszarem leśnym na świecie.
Na kontynencie afrykańskim Angola odnotowała utratę 510 000 hektarów, a Kongo 283 000 hektarów. W całym regionie powszechna jest rolnicza metoda „slash-and-burn” (wycinanie i wypalanie), stosowana zarówno w celach leśnych, jak i rolniczych.
W Azji Myanmar zanotował najwyższy stopień wylesiania, będąc znanym z obfitości drewna tekowego. Kambodża zgłosiła najszybsze tempo utraty w tej grupie, z średnią roczną zmianą netto wynoszącą 3,3% — ponad czterokrotnie więcej niż w Brazylii.
Rumunia wyróżnia się pozytywnym trendem w dłuższej perspektywie. Całkowita powierzchnia leśna kraju odnotowała stały wzrost w ciągu 35 lat analizowanych w raporcie. W 1990 roku powierzchnia leśna wynosiła 6,37 miliona hektarów, a do 2025 roku wzrosła do ponad 6,95 miliona hektarów.
Najwyższy wzrost zalesienia odnotowano w latach 2000–2015, z rocznym tempem wynoszącym 0,54%. W nowszym okresie, 2015–2025, tempo wzrostu netto znacznie spowolniło, osiągając 0,08%.
W globalnym kontekście zdominowanym przez ogromne straty lasów, Rumunia stanowi przykład sukcesu, pokazując, że lokalne polityki i wysiłki na rzecz zalesiania mogą przynosić widoczne rezultaty. Jednocześnie inicjatywy takie jak plan Brazylii, zakładający zredukowanie wylesiania do zera do 2030 roku, dają nadzieję na stabilizację i regenerację lasów na poziomie globalnym.
